Другі раз за апошнія два месяцы да нас завіталі навукоўцы з Менску на чале з Ярашам Малішеўскім. Разам з ім былі: Аксана Скрычан з дачкой Альжбэтай і Вольга Абразцова. Гэтым разам мэтай іх экспедыцыі было знаёмства са спадчынай уніяцкай царквы і збор фальклора на мясцовым дыялекце.
Экскурсію па раёну, якая працягвалася два дні, для гасцей праводзіў дырэктар музея Сяргей Гранік і пачалась яна з наведвання музея. Далей экспедыцыя рушыла у накірунку в. Пярковічы. Першым прыпынкам быў кавалак добра захаваўшагася бруку у Пярковічах. Гэтую незвычайную для нашага часу дарогу пабудавалі ў 1907 г. і ішла яна ад чыгуначнай станцыі ў Нагор’і да маёнтка Выславухаў і далей на В. Радавецкую і спіртзавод у Закозелі, які належыў Бабрынскім. Агледзіўшы Свята-Успенскую царкву, сядзібны дом роду Выславухаў і старадаўні парк, госці з Мінску былі зачараваны гэтым месцам, дзе калісьці нарадзіўся заснавальнік Брэсцкай Уніі Патрыяршы экзарх Кірыл Цярлецкі. Сяргей Гранік расказаў некаторыя легенды звязанныя з гэтымі непаўторнымі мясцінамі.
Далей падарожнікі рушылі праз Стары Літоўск у бок Валаўля. У Валаўлі айцец Сергій - настаяцель Юр’еўскай царквы, расказаў пра гісторыю храма і нават паказаў калекцыю малюнкаў самабытнага мясцовага мастака Ніканора Зосіка. Не абмінулі бокам і яшчэ адну мясцовую святыню – капліцу-пахавальню рода Ажэшкаў. Гэта адзін з самых экзатычных і каштоўных у гістарычным плане помнікаў Драгічыншчыны, які нажаль разбураецца.
Пасля Заказелля экспедыцыя прыбыла ў старадаўнюю вёску Белін, дзе гасцей са сталіцы чакаў мясцовы краязнаўца Пятро Падлужны і яго сяброўкі - выканаўцы народных фальклорных песен. І вось у адной з хат загучалі вясковыя песні, якія з захапленнем не толькі слухалі прысутныя, але і запісвалі на дыктафон. Падзякаваўшы мясцовых жанчын за выкананне фальклору і сфатаграфаваўшыся на памяць, госці рушылі ў бок Вінча. Агледзіўшы і сфатаграфаваўшы тое, што засталося ад Святадухаўскага касцёла, які быў пабудаваны у 1750г., экспедыцыя прыехала ў Драгічын.
Наступным днём падарожжа пачалося з наведвання дэндрапарку ў Брашэвічах, дзе госці паглядзелі на плямістых еўрапейскіх аленяў і пазнаёміліся з рэдкімі для Беларусі раслінамі.І канешне былі уражаны Карыяй Авальнай – помнікам прыроды рэспубліканскага значэння, які расце ў старым парку. У хуткім часе экспедыцыя прыбыла ў знакамітую Таракань (зараз в. Імянін), дзе кальсьці месціўся Тараканскі Базіліянскі манастыр - адна са святыняў Уніяцкай царквы ў Рэчы Паспалітай. Агледзіўшы тэрыторыю, дзе калісьці бурліла рэлігійнае жыццё, навукоўцы прыйшлі да высновы, што гэтаму месцу неабходна надаць статус гісторыка-культурнай спадчыны. Цікавай была сустрэча з мясцовым святаром айцом Янам - настаяцелем Богаяўленскай царквы. Ён расказаў гасцям аб гісторыі Імянін, паказаў іконы якія засталіся і з’яўляюцца спадчынай уніятаў.
Цікавай была сустрэча з жанчынамі сталага ўзросту, выканаўцамі народных абрадавых песен. Для навукоўцаў яны з задавальненнем іх і выканалі.
Апошнім месцам гэтага дня было наведванне Субацкай царквы Раства Багародзіцы, якая пабудавана была ў 1797г. Мясцовы святар айцец Георгій, расказаў пра гісторыю храма і паказаў найбольш цікавыя з навуковага пункту гледжання абразы ўніятаў, якія захаваліся да нашага часу.Але больш за ўсё гасцям спадабалася аграсядзіба у в. Какорыца, якая належыць Людміле Недашкоўскай і ў якой два дні былі госці раёна. Для жыхароў сталіцы пажыць у вясковай хаце і пачаставацца мясцовымі народнымі стравамі было сапраўднай экзотыкай.
Вось такой была экскурсія “Па святынях уніяцкай царквы” для гасцей з Менску, якую для іх два дні вёў дырэктар музею Сяргей Гранік.
фота аўтара.
К данной статье еще никто не оставил свой комментарий. Ваш комментарий может стать первым!
Вот и подошла к концу пора весенних каникул у школьников, впереди последний шаг – четвёртая четверть, и вот ещё один учебный год позади. Каждому ребёнку в этот период хочется отдохнуть, отвлечься от учебного процесса, заняться своими делами. А что если совместить приятное с полезным и прийти в музей? Многие именно так и сделали, посетив филиал «Военно-исторический музей им. Д.К. Удовикова» в период с 22 по 29 марта.
22 марта ежегодно мы вспоминаем о сотнях белорусских деревень, которые были стерты с лица земли немецко-фашистскими захватчиками.Эти страшные дни оставили неизгладимый след в истории нашего народа, принеся неисчислимые страдания и боль многим семьям. Память о тех, кто потерял свои дома, своих близких, живет в наших сердцах и передается из поколения в поколение.
Февраль. В нашей стране он полон событий и праздничных традиций. Многие даты связаны со страшным словом «война», беспощадным и жестоким. Одна из них - 15 февраля, в которой переплелись глубокая скорбь и безграничная гордость. 
На стенде «Его именем назван музей» есть групповое послевоенное фото Д.К. Удовикова с боевыми товарищами. На одном из них –Кирьянов Александр Евдокимович. 
В рамках доброй новогодней инициативы – благотворительной акции «От всей души» – филиал «Военно-исторический музей» с радостью распахнул свои двери для граждан старшего возраста.
Адрес: г. Дрогичин, ул. Ленина, д. 163, Республика Беларусь, Брестская обл.
Время работы:8:00-13:00, 14:00-18:00, 8.00-13.00, 14.00-17.00 (суббота, воскресенье)
Телефон: (801644) 7 14 22
Цена билета: Для учащихся, военнослужащих и приравненных к ним лицам - 60 коп. Для остальных категорий населения - 80 коп.
Цена экскурсии: Для учащихся, военнослужащих и приравненных к ним лицам - 5 руб. Для остальных категорий населения - 6 руб.
E-mail: dwhm@d-cult.brest.by
Группа музея в vk.com
Группа музея в Facebook
