Зімовыя прыгоды юных краязнаўцаў

Добра працуе гурток “Юных краязнаўцаў” Імянінскай сярэдняй школы, якім кіруе настаўніца Наталля Гірш. Так атрымалася, што ўжо шмат гадоў з імянінскімі гурткоўцамі плённа супрацоўнічае дырэктар Ваенна-гістарычнага музея імя Удовікава Сяргей Гранік. За плячыма школьнікаў сотні пройдзеных пешшу кіламетраў і шмат наведаных гістарычных мясцін роднага краю.

У гэты раз на зімовых канікулах Наталля Гірш прапанавала аднадзённы паход па наваколіцах родных Імянін. Хутка маршрут быў распрацаваны і вынесены на абмеркаванне кружкоўцаў. Атрымаўшы згоду, пайшлі.

Пачаўся паход раніцай ад школы з экскурсіі па вёсцы. Сяргей Гранік распавёў кружкоўцам аб гісторыі іх роднай вёскі, паказаў рэшткі знакамітага Тараканскага ўніяцкага манастыра ордэна Базіліянаў. Па словах дырэктара музея, ужо ў 1710 г. тут быў узведзены комплекс каменных манастырскіх будынкаў. Але гісторыя манастыра на шмат даўняя. Апошнім пробашам мясцовага ўніяцкага храма у 30-я гг. мінулага стагоддзя быў Данат Навіцкі. Пры манастыры ўвесь час існавала іконапісная школа, бібліятэка і за Польскім часам школа рольнікаў.

Нажаль, у часы атэізму храм узарвалі, а з келій манахаў зрабілі амбар. На счасце, некаторыя пабудовы і падзямеллі яшчэ існуюць.

Далей, у карчах ля манастыра, Сяргей Гранік паказаў школьнікам велізарныя каменныя жорнавы. Тут калісьці стаяў на ўзвышшы манастырскі млын, ад якога і застаўся велізарны камень.

Далей ужо падарожжа працягвалася па вуліцах вёскі. На адным са скрыжаванняў вуліц у рове ляжала частка былой мемарыяльнай калоны. Па словах мясцовага жыхара, якога запыталі дзеці, гэтую калону ўстанавілі вельмі даўно, яшчэ да з’яўлення манастыра. На гэтай калоне знаходзіўся цудадзейны абраз. І калі хтосьці з мясцовых сялан доўга хварэў, то з калоны бралі кавалачкі цэглы, расціралі ў парашок і давалі піць нямогламу. Па словах старога суразмоўцы, гэта дапамагала, бо ўсё роўна ніякіх лекаў у тутэйшых жыхароў не было.

Далей маршрут экспедыцыі пралягаў па вуліцах Імянін, дзе школьнікі гутарылі з мясцовымі жыхарамі і прасілі людзей распавесці цікавыя гісторыі з мінулага іх любімай вёскі.

У хуткім часе экспедыцыя апынуліся ў вёсачцы з мілагучнай назвай Брадок. Нажаль, мала ўжо тут засталося жыхароў, і тыя ўсе сталага ўзросту. А гадоў пяцьдзясят таму назад тут бурліла жыццё. Зараз жа паўсюль пустуючыя і пакінутыя дамы.

Прайшоўшы Брадок экспедыцыя накіравалась ва ўрочышча “Пагілныкі”, што ў кіламетры на ўсход ад вёскі. Тут калісь знаходзілася тры хутары, недалёка ад якіх ішла старая “Зялёная дарога”. Яна вяла з Тараканскага манастыра на Брашэвічы і Драгічын. Па ёй пры пабудове каменнага манастыра з урочышча “Цыгельня” (былы цагляны завод Пуслоўскіх), што ў лесе недалёка ад в. Белянок, вазілі цэглу.

Зараз на гэтым месцы некалькі кінутых хат, парослых карчамі і бур’яном. Тут і спыніліся кружкоўцы на абед, які гатавалі на вогнішчы.

Самае галоўнае, што юныя краязнаўцы сапраўды ў гэты дзень даведаліся шмат новага і цікавага аб родным краі і адпачылі. У гэты дзень з імі працавалі кіраўнік гуртка Натальля Гірш і дырэктар музея Сяргей Гранік.

Комментарии к статье

К данной статье еще никто не оставил свой комментарий. Ваш комментарий может стать первым!

Последние новости

Весенние каникулы: маршрут в музей!!!

Вот и подошла к концу пора весенних каникул у школьников, впереди последний шаг – четвёртая четверть, и вот ещё один учебный год позади. Каждому ребёнку в этот период хочется отдохнуть, отвлечься от учебного процесса, заняться своими делами. А что если совместить приятное с полезным и прийти в музей? Многие именно так и сделали, посетив филиал «Военно-исторический музей им. Д.К. Удовикова» в период с 22 по 29 марта.

Огонь войны, память поколений: ко Дню сожженных деревень

22 марта ежегодно мы вспоминаем о сотнях белорусских деревень, которые были стерты с лица земли немецко-фашистскими захватчиками.Эти страшные дни оставили неизгладимый след в истории нашего народа, принеся неисчислимые страдания и боль многим семьям. Память о тех, кто потерял свои дома, своих близких, живет в наших сердцах и передается из поколения в поколение.

Февраль, февраль - солдатский месяц…

Февраль. В нашей стране он полон событий и праздничных традиций. Многие даты связаны со страшным словом «война», беспощадным и жестоким. Одна из них - 15 февраля, в которой переплелись глубокая скорбь и безграничная гордость.

Ещё одно имя из партизанской летописи …

На стенде «Его именем назван музей» есть групповое послевоенное фото Д.К. Удовикова с боевыми товарищами. На одном из них –Кирьянов Александр Евдокимович.

Акция «Музей открыт для Вас»

В рамках доброй новогодней инициативы – благотворительной акции «От всей души» – филиал «Военно-исторический музей» с радостью распахнул свои двери для граждан старшего возраста.